Geen personal assistant, wel een huishouden met een gebruiksaanwijzing
Sommige mensen hebben een personal assistant.
Anderen hebben een strakke planner, kleurcodes in de agenda en een leven dat op papier klopt.
En dan heb je mij. Ik heb een zesde zintuig, een overspannen wasmachine die overuren draait en een feilloos talent om precies te weten wie hier stiekem de koelkast heeft leeggeroofd.
Ik hoor aan een lade die nét iets te hard dichtgaat al dat er iets gaande is.
Ik zie aan één verdwaalde sok dat er ergens in huis complete chaos is uitgebroken.
En ik voel het feilloos aan wanneer er iemand roept: “Mam, weet jij waar mijn…?”
Terwijl ik dat natuurlijk weer wél weet.
En toch, hoe druk, rommelig en gezellig het hier ook is…het draait.
Misschien niet altijd strak, misschien niet altijd rustig, maar wel op onze manier.
Als een geoliede circusact, met honden die altijd op het verkeerde moment aandacht willen, pubers met hun eigen tempo, een Croissantje dat overal tussendoor schiet en een zingende echtgenoot die ook nooit onopgemerkt blijft.
Het is hier zelden stil, zelden leeg.
En eerlijk? Het is ook zelden saai. Soms denk ik wel eens: “hoe dan?”
Hoe krijgen we dit elke dag weer voor elkaar?
Maar ergens tussen de was, de boodschappen, het geroep door het huis en de eindeloze kleine momentjes door zit juist precies dát wat een thuis een thuis maakt.
Niet perfect, wel vol leven, vol liefde, vol gedoe.
Dus nee… geen personal assistant hier, geen strak geregisseerd leven.
Maar wel een huis vol verhalen, warmte en mensen — en dieren — die mijn dagen nooit voorspelbaar maken.
En uiteindelijk is dat misschien ook gewoon de mooiste planning die er is.
Liefs Mariska
Bedankt voor het lezen!
Meer Blogs Lezen