Ik had maandag een lijstje. Dinsdag ook, woensdag “nóg ambitieuzer, alleen ze zijn allemaal nog even leeg, net als mijn goede voornemens na Pasen.
Want elke keer als ik denk: Zo, nu ga ik ECHT even doorpakken, roept er weer één van de mannen: “Mam..waar ligt…? “ Mam…kan je even…? “Mam…ik heb honger…(altijd) of ineens: “MARISSSS… HELP!! “
En die was…IK HEB ZOVEEL WAS. Serieus, ik weet niet wie het doet, maar volgens mij staat er ergens in huis een geheime fabriek die kleding produceert.
Ik dacht altijd: “Als de jongens groter worden wordt het makkelijker. “Nou het wordt alleen maar meer. Meer was. Meer vragen. Meer chaos. Meer telefoontjes , 101 keer op één dag.
En ik? Ik wil nog ZOVEEL doen. Dingen voor mezelf. Dingen voor anderen. En ook gewoon even iets afmaken zonder 101 onderbrekingen. Maar nee hoor, ik ben nog steeds bezig met taak 1 van maandag.
Dus bij deze heb ik een besluit genomen: Ik neem ontslag. Niet vandaag maar zodra Pinksteren en Pasen op één dag vallen. Dus zeg maar NOOIT.
Maar ik ga het wél anders doen. Het is tijd dat ik ook eens iets ga doen voor mezelf,iets wat op mijn pad is gekomen en wat ik met beide handen heb aangepakt.
Alleen ik voorzie hier wel een kleine crisis in huis, en vooral hoe mijn keuken er dan uit ziet als ik straks een paar dagen per week niet thuis ben.
Maar goed,ze gaan het overleven. Denk ik!
Maar voor nu ga ik eerst de was doen, of nee, ik begin gewoon met koffie.
Prioriteiten!
Bedankt voor het lezen!
Meer Blogs Lezen