Slapen, ooit weer misschien, ik doe het tegenwoordig als hobby in m’n dromen. Toen de kinderen klein waren, lag ik ’s nachts wakker om flesjes te geven, poepluiers te verschonen of een kwijtgeraakt speentje te zoeken. Ik dacht toen: “Ooit… ooit slaap ik weer door.”
Nou, mooi niet dus. Vanaf mijn puberteit weet ik blijkbaar al niet meer wat uitslapen is.
Want eerlijk, hoe kún je slapen als je man naast je ligt te snurken alsof hij een duet doet met een bladblazer? En ondertussen lig ik te wachten tot de kinderen thuiskomen. Laat… later… nóg later.
Als ze dan eindelijk binnenstrompelen, plof ik zelf pas neer. Net op tijd om nog een uurtje slaap te pakken voordat de honden besluiten dat het ochtend is en de kittens hun Formule 1-rondjes door de woonkamer trekken.
Ik word wakker alsof ik drie nachten op Lowlands heb gestaan – zonder festivalbandje, maar mét ingebouwde wallen. Mascara? Nee joh, dit zijn ingebouwde wallen, 24/7 waterproof.
Iedereen heeft het over “beauty sleep”. Mijn versie heet gewoon “Nachtwacht met achtergrondmuziek”. Powernap? Alleen als ik omval tijdens het vouwen van de was. En tóch ga ik overdag gewoon weer door: koken, huishouden, dieren, kinderen, alles. Dus mocht iemand een uurtje slaap over hebben, ik ruil ‘m tegen soep, koekjes én vier volle manden strijkwerk.
Bedankt voor het lezen!
Meer Blogs Lezen